HZP Neo Kevelaer 178 punten

Afgelopen vrijdag hebben Neo en ik de HZP van Club Langhaar in Kevelaer gehaald met 178 punten. Tevens hebben we die dag succesvol de Brauchbarkeitsprüfung van Rheinland Pfalz afgelegd. Neo is nu dus officieel een bruikbare jachthond in Duitsland.

Het was weer een spannende dag met veel nerveuze voorjagers en zeer vriendelijke keurmeesters.

Het zat een beetje tegen qua veerwild, hierdoor miste Neo net 1 puntje op het voorstaan.

Rang Name 2 3 4 5 6 7a 7b 8 9 10 11 Punten Luid Voorjager
11 Neo uit het Vijfde Dingfpil 10 10 9 10 10 10 10 10 10 10 10 178 sil E. Nijburg

2: Neus
3: Zoeken
4: Voorstaan
5: Contact tussen hond en voorjager        
6: Werkvreugde.
7a: Verloren zoeken
7b: Stöbern met eend          
8: Veerwild sleep (150 mtr)        
9: Haarwild sleep (300 mtr)   
10. Wijze van apporteren
11: Gehoorzaamheid

Informatie over HZP

Duitse Staande TE Langhaar

Afgelopen zaterdag was de kampioenschapsclubmatch van de Nederlandse Vereniging Langhaar te Kerkwijk.
Ik had me voorgenomen om met Morpeus nog één keer mee te doen aan de KCM met wellicht een kansje op het kampioenschap.

Woensdags was hij naar de trimmer geweest, en hij zag er weer prima uit vond ik zelf. Eenmaal in de ring ging het allemaal erg snel en voor ik het wist stond ik met Mo achter het bordje met 3e. De keurmeester verklaarde “U heeft een ‘U’ hond, maar ik trek een puntje af voor de lengte van de vacht.” Het werd dus een ZG.

Nou heeft Morpheus inderdaad een mooie lange vacht, iets waar hij in Duitsland zeer om gewaardeerd wordt, maar dat het te lang was had ik nog nooit gehoord. Ik vond’m wel grappig, een Duitse Staande TE Langhaar.

Wat ik wel jammer vind is dat op het uiteindelijke keuringsrapport staat dat het puntje is afgetrokken vanwege de vacht, niet vanwege de lengte van de vacht. Een enorm verschil in mogelijke interpretaties als jij mij vraagt.

Enigszins geïnteresseerd heb ik de FCI standaard er op nageslagen en daar staat onder vacht;

HAIR : The greatest importance is attached to correct coat, neither excessive growth nor too short hair. On back and sides of body : Hair 3 – 5 cm, close fitting. On underside of neck, on chest and belly, coat may be longer.

Hier staat dat de lengte aan de zijkant tussen de 3 en 5 centimeter dient te liggen. De duimstok gaf het verlossende antwoord, vier centimeter aan de flanken.

Dus toch een ‘gewone’ Duitse Staande Langhaar.

VJP Neo in Geldern

Gelukkig mag een hond in zijn leven twee maal een VJP lopen en hadden we ons nog een keer ingeschreven voor de VJP bij JGV Gelderland E.v.

1 mei was het zover, deze keer werden we om 8 uur verwacht. De weersvoorspelling was slecht, maar al in de morgen zag ik dat het allemaal best wel eens mee kon vallen. Ergens halverwege de route hield ineens mijn navigatiesysteem er mee op en moest ik overschakelen op het betere denkwerk. Waarom gebeurt dat altijd op dit soort dagen?

Om kwart voor acht waren we op de verzamelplaats en ik wilde net naar binnen lopen om ons te melden toen ik in de gaten kreeg dat ik de stamboom en inentingspapieren van Neo op de keukentafel had laten liggen. Dat begin lekker dan!

Van de proefleiding kreeg ik te horen dat ik tot het middaguur had om de papieren te tonen. Faxen of iets dergelijks was geen probleem. Snel naar huis gebeld en gelukkig was Natalie bereid om alles te scannen en naar mij te emailen. Lang leve de moderne telecommunicatie. Ruim op tijd kon ik via mijn IPhone alles tonen en de leiding was tevreden mits ik ook nog een kopie zou mailen naar het secretariaat. Zo gezegd zo gedaan, we waren er weer klaar voor.

We waren ingedeeld in groep 4 bij drie keurmeesters die ik niet kende. Tegen half negen vertrokken we richting jachtveld, in de groep twee andere langharen met voor mij bekende voorjagers.

Deze keer waren Neo en ik de laatste in de groep en we konden dus mooi even kijken hoe het er allemaal aan toe ging in dit jachtveld. Al snel had ik gezien dat het een heel mooi jachtveld was met voldoende wild. Fazanten, patrijzen, konijnen en hazen lieten zich veelvuldig zien.

Als eerst het onderdeel zoeken; Neo en ik begonnen in een weiland het hoog gras, mooi flankerend liep Neo voor me langs en als Neo naar links liep ging ik naar rechts en andersom. Op deze manier bestreken we de gehele breedte van het veld en het was alleen jammer dat we geen wild konden vinden. Het volgende perseel stond Neo in de dekking twee keer een konijn voor die hij op commando netjes voor de “denkbeeldige geweren” langs bracht. Dat was al mooi, maar ze willen graag zien dat een hond voorstaat op veerwild. Een paar minuten later hoorden we een fazant haan een stukje verderop en we besloten Neo die kan op te laten gaan. Neo zocht het hele stuk met volhardendheid af en het leek  erop dat de haan al gevlogen was tot Neo bij een braamstruik ineens in “de houding” sprong. Ik was nog best ver weg en liep naar Neo toe, op mijn commando dook hij de bramen in en kwam de haan, al vliegend, aan de andere kant van het bosje er uit. Toen we terug liepen naar de groep zei ik blij dat het goed was, de keurmeester verbeterde mij, het was zeer goed.

Het eerste hazespoor ging niet zo lekker, Neo liep tweehonderd meter vooruit maar ging niet naar rechts waar het haas een haak had geslagen. Wel was hij erg geinteresseerd in iets dat op het veld lag, waarschijnlijk een slachtoffer van het maaien de dag ervoor. Het tweede spoor ging wel prima, bij liep netjes vooruit sloeg een haak, ging een weg over en sloeg daar nogmaals een haak.

Beide andere honden moesten nog een keer flankeren omdat de keurmeesters nog niet alles goed hadden kunnen beoordelen. Over Neo en mij waren ze al tevreden.

Uiteindelijk hadden we 10 punten voor het spoor, 11 punten voor het neusgebruikt, 10 punten voor het zoeken, 11 punten voor het voorstaan en 11 punten voor de “fuhrigkeit”. In totaal 74 punten omdat het spoor en neusgebruik dubbel tellen.

Eenmaal terug waar we die ochtend verzameld hadden bleek dat er drie honden 74 punten hadden gehaald. Waarvan de andere langhaar bij mij in de groep twee keer 11 punten had op beide onderdelen die dubbel tellen. Zij waren dan ook “Suchenzieger”, Neo en ik waren tweede omdat Neo met 8 maanden veel jonger was dan de derde hond.

VJP Neo in Kevelaer

16 april was het zover, de VJP bij Club Langhaar E.v. in Kevelear. Het was om 7 uur verzamelen dus in alle vroegte uit de veren. Hond in de auto, geweer mee, voldoende patronen, Neo’s inentingsbewijs tegen hondsdolheid, hondenfluit en voldoende eten en drinken voor Neo en de baas.

Ik ken die jongens daar redelijk goed en ze vinden het altijd wel leuk om een nederlander even in het ootje te nemen, alle ervaringen en fratsen van voorgaande proeven paseerden dan ook weer de revue.

Stipt op tijd begonnen we met de begroeting en na enkele minuten vertrokken 4 groepen naar diverse jachtvelden. Neo en ik zaten in groep 2 en we gingen op weg naar onze eindbestemming.

We begonnen heel sterk, Neo mocht even zijn behoefte doen maar begon eigenlijk gelijk mooi te flankeren. Deed een plasje en later een “kaka”, zoals mijn dochtertje van bijna twee dat mooi bewoorden kan. Verderop hadden de keurmeesters een haas zien zitten en langzaam aan naderde Neo het haas. Hij zette zijn neus aan de grond en volgde het spoor waar het haas gelopen had, na enige seconden deed Neo het haas op en was de aantekening “zichtluid” binnen. Vol luid ging Neo achter het haas aan en verdween uiteindelijk in een bossage waarna hij redelijk snel weer terug kwam. Een ieder was tevreden en bij terugkomst in de groep sprak men van mooi werk.

Een paar minuten later merkte ik aan Neo dat hij niet helemaal zichzelf was, hij was onrustig, piepte veel en had geen aandacht voor de baas. Ik had weinig tijd om er over na te denken want we moesten eigenlijk gelijk door voor het hazespoor.

Schuin voor ons ging een haas op en ik zorgde dat Neo niet kon zien waar het haas heen ging, ik zette Neo op het spoor maar naar een meter of honderd kwam hij meteen weer terug. Ik kon hem niet motiveren het spoor nog een keer aan te nemen. Ook de opvolgende 2 sporen gingen zo en ik wist dat er wat gebeurt moest zijn op dat eerste spoor. Gelukking hadden de keurmeesters op het eerste spoor al spoorwerk gezien dus we kregen toch nog 4 van de 10 punten.

Tijdens het zoeken ging het ook niet lekker, Neo wou eigenlijk niet meer bij me weg. Ook hier hadden ze gelukkig al goed werk gezien dus daar kregen we nog een 7 voor. Gekoppeld aan dit alles is het gebruik van de neus, maar omdat Neo niet ver genoeg weg ging miste hij een fazant wat ons voor het gebruik van de neus ook een 7 opleverde.

Voorstaan ging ook niet heel makkelijk, maar uiteindelijk stond Neo toch nog heel mooi voor op een fazant hen en we kregen een 9. Neo had gedurende alles wel laten zien dat hij heel veel contact heeft met de baas en dat leverde voor het onderdeel “Fuhrigkeit” en 10 op.

Alle andere onderdelen, zoals gehoorzaamheid, ogen, gebit, uiterlijke kenmerken waren prima. We hebben de VJP in kevelaer dan ook met 48 punten gehaald. Niet waar we op gehoopt hadden maar alsnog een goed resultaat.

Pardon?!

Mo en Neo

Eens in de zoveel tijd kom je ze tegen…

Loop ik met Mo en Neo in de Soesterduinen, een van de weinige plekken waar de honden lekker los mogen lopen, kom ik bij een soort van picknick tafel waar 4 oude van dagen aan zitten. Mo interesseert dat helemaal niets maar die kleine dacht “hé gezellig, die vinden mij vast wel leuk”.  Neo kwam echter van een koude kermis thuis.

De “oudjes” maakten een opmerking richting mij dat ze het niet konden waarderen, waarop ik zei dat je van zo’n jonge hond nog niet al te veel moet verwachten. Stom verbaasd was ik dan ook toen een van de dames in het “gezelschap” de opmerking maakte dat het ook niet aan de hond lag maar aan de baas.

“Pardon?!” zei ik, waar op zij nogmaals benadrukte dat de opvoeding een zaak van de baas was. Voor een kwart seconde overwoog ik nog te reageren, maar ik moest ineens aan een wijze les van een goede vriend denken. “Bedenk maar dat ze daar in een roze tutu staan of zitten, goed tegen ergernis”

En daar zaten ze dan, vier bejaarden in een roze tutu, ze zullen wel niet begrepen hebben waarom ik met een brede glimlach verder liep. Een toevallige passant maakte nog de opmerking “Echte hondenliefhebbers hè”. Hmmm antwoordde ik lachend.

10 weken al weer

Wat ben jij aan het doen?

Wat ben jij aan het doen?

Het is bijna niet te geloven hoe snel de tijd voorbij schiet. Ondertussen is Neo al weer 10 weken en heeft hij zijn plaats binnen ons gezin “ingenomen”. Een kleine duivel is het.

Veelal geeft hij netjes aan dat hij er uit moet, maar soms wil hij nog wel eens gemakkelijk doen en dan moet het kussen van Mo het ontgelden. Grappig is dan weer wel dat dit zijn favoriete slaapplek is dus dat is dan eigenlijk niet zo slim van hem.

Mo en Neo spelen graag samen en ook andere hondjes worden daarbij niet gemeden. Stoer op ze aflopen en als het puntje bij het paaltje komt snel onder papa gaan staan of achter de baas verschuilen.

Het “apport” zit er al lekker in, dat wil zeggen dat hij met veel plezier de dummy haalt en dan op gaat eten bij de baas op schoot. Geeft niets, hij vind het in iedergeval leuk om iets bij de baas te brengen. Later schaven we dit wel bij, vooralsnog moet het gewoon leuk zijn.

Neo luistert erg goed, diverse eigenaars van jonge en oudere honden staan met hun mond vol tanden als Neo netjes komt aanrennen als ik hem roep. Is hij ons even kwijt dan gaat de neus aan de grond en al hoewel hij ons nog niet zelfstandig kan vinden geeft dat goede hoop voor het latere nazoeken.

Na twee keer oefenen had Neo het zit commando onder de knie, hij gaat nu braaf zitten als de baas het vraagt. Wat een beloning al niet kan doen. Nu zijn we aan het oefenen op het down liggen.

Even voorstellen

Neo Uit h. Vijfde Dingfpil
Neo Uit h. Vijfde Dingfpil

Afgelopen vrijdag hebben we Neo gehaald in Groningen ehm Drenthe ;). De eerste nacht was zwaar, maar op dit moment is hij al helemaal gewend aan zijn nieuwe omgeving. Bijna volledig zindelijk, mits de baas alert is.

Hij apporteert al een kleine dummy en brengt de dummy met veel plezier bij de baas. Af en toe verward hij mijn dochter voor een speeltje, wat dan de nodige herrie geeft in huis. Met Morpheus gaat alles goed, die kijkt af en toe wel een beetje zielig als ik met de pup aan het spelen ben, maar als ik mijn aandacht vervolgens op hem richt dan is hij het als snel weer vergeten.
De komende tijd zal ik de voortgang met Neo op deze site bijhouden.

MAP Ambt-Delden

Afgelopen maandag hebben we na 5 proeven succesvol te hebben afgelegd helaas de 6e niet gehaald. Het ging hier om een B proef die door vele honden met negatief resultaat werd afgesloten. Er speelden diverse zaken tijdens de laatste proef, de hond en baas waren het lange wachten zat, de proef was lastig door bramen en een rare sloot met houten schotten, ik was niet goed op de hoogte van de MAP regels.

Nadat ik Mo had ingezet richting dichte dekking kwam hij op rechts leeg uit het bos, een tweede inzet aan de linker kant leverde protest op van de hond omdat hij daar door de bramen moest. Op dat moment kreeg ik van de keurmeester te horen dat ik toe was aan de 3e keer inzetten en dat het daarmee de laatse keer was. Deze regel was nieuw voor mij omdat ik dacht dat er alleen een limiet was van 5 minuten. In de bijzondere bepalingen staat inderdaad dat je de hond na leeg terugkomen nog maar 2 keer mag inzetten.

Als een hond een verloren apport te land uitvoert, zal het zonder wild uit de dekking terugkeren uiteraard
negatief worden beoordeeld. De hond die éénmaal zonder wild uit de dekking terugkeert, mag
maximaal nog twee maal op dat wild worden ingezet.

Ik dirigeerde Mo nogmaals de dekking in, maar ook deze keer bleef Mo bij de bramen hangen en keek mij aan. Hierop gaf de keurmeester aan dat de proef was afgelopen. Mijns inziens een hele stenge keuze, maar geoorloofd.

Wat ik had moeten doen was de hond helemaal influiten, zijn oren wassen en hem opnieuw inzetten. Maar ja, dat is nakaarten. Het is in iedergeval erg zonde, hij was 1 van de 6 honden die beide A apporten wist binnen te brengen. 4 honden gingen op de A1 eruit en 8 op de A2. Markant punt is dat op de B4 proef met mij 9 andere A honden het veld konden ruimen. In de B waren er van de 25 honden 13 die de B4 niet haalden. Een proef die wel wat coulance had mogen hebben vind ik zelf.

Uiteindelijk hebben 3 honden een A diploma in ontvangst mogen nemen. Thijs van Dieten behaalde met zijn Langhaar Blitz de 1e plaats en liet alle zogenaamde top-honden ver achter zich.

MAP Vollenhoven

Op de MAP in vollenhoven hebben Mo en ik de A1 proef niet gehaald. Nadat hij netjes de sleep had binnen gebracht stuurde ik hem vooruit om een gans uit het riet te halen. Helaas kwam hij ondertussen een “water kip” tegen en heeft deze netjes geruime tijd voorgestaan en vervolgens opgejaagd. Door dit oponthoud hadden we geen tijd meer om het apport binnen te brengen.