HD onderzoek

Afgelopen vrijdag met Mo naar Duitsland geweest om HD foto's te laten maken. Dit was voor mij de eerste keer en ik wist absoluut niet wat me te wachten stond. Ik had in Duitsland afgesproken bij een vriend en ik was rond 17:15 bij zijn huis. Samen met zijn vrouw ben ik vervolgens naar de dierenarts gereden, zij had de Duitse jachtterrier meegenomen omdat die een paar dagen daarvoor een aanvaring had gehad met een das en zijn rechter oog een beetje ontstoken was. Het was een mooie praktijk en na een hoop herrie van een herdershond bij binnenkomst mochten we eigenlijk direct doorlopen. Na een klein bezoekje aan een weegschaal (30,7 kg) mochten Mo en ik plaatsnemen in een klein kamertje, na een paar minuten kwam de dierenarts met de anesthesie en Mo kreeg en flinke injectie in zijn nekvel. De dierenarts gaf aan dat het ongeveer een kwartiertje duurde en liet ons vervolgens alleen. Dit soort momenten heb ik vaker meegemaakt en over het algemeen moest ik dan zonder hond weer naar huis omdat ik een dier had laten inslapen. Nog niet zolang geleden was dit ook het geval met mijn Drentse Patrijs “Danaë” die met haar 13 aan het einde van haar Latijn was geraakt en recht had op een mooie plek in de eeuwige jachtvelden.
Daar zit je dan, in je uppie in een kamer, met een hond die langzaam aan steeds verder wegzakt en op een gegeven moment alleen nog maar diep ademt. Je verbeeld je de hele tijd dat de hond wellicht niet meer ademt en je staat op het punt het hele pand bij elkaar te schreeuwen. Gelukkig kwam op dat moment de dierenarts weer binnen en ik werd verzocht een loden jas aan te trekken. Samen met de dierenarts pakte ik Mo op en legden hem op zijn rug in een soort wig, ook dit was een bekend gezicht want Mo slaapt altijd op zijn rug met alle vier de poten in de lucht. De dierenarts vroeg mij de hond vast te houden bij de schouders en stelde alle apparatuur in waarna hij de beide achterpoten van Mo strak naar achteren trok. Hij voelde of het bekken recht lag en schoof de hond nog een klein beetje naar links en trok wederom de achterpoten strak naar achteren. Deze keer maakte hij de foto en ging snel naar zijn kantoor om te valideren of de foto geslaagd was. Dit was niet het geval en er werd een tweede foto gemaakt, deze keer was de foto prima gelukt. Mo mocht van de tafel en werd op de grond gelegd voor een tweede injectie om hem te helpen weer wakker te worden.
De foto's zijn opgestuurd naar het Duitse Langhaar Verband en we moeten nog even wachten op de definitieve uitslag. Links was iets minder goed dan rechts maar geen reden voor paniek zei de dierenarts. Mo is ondertussen weer helemaal zichzelf en we hebben net even lekker van het mooie weer genoten.

Geef een reactie