Kalkoen

Laatst liep ik met Mo langs de vijverpartij voor mijn huis en had ik het met hem over de enorme Kaapse eenden die daar fijn vertoeven. Fijne vent als het is had hij dat natuurlijk onthouden en hij was vastberaden om de baas zo'n lekkere nep kalkoen te schenken voor de kerstdagen. Na een paar dagen zorgvuldig plannen kwam zijn plan tot actie gedurende een wandeling met mijn schoonmoeder.

Mijn schoonmoeder laat regelmatig Mo uit tussen de middag en zo ook op deze ene dag. Mo uit de kennel, riem om en lekker naar buiten. Vlak bij de vijver zette Mo zijn plan in werking en de door hem zorgvuldig voorbewerkte riem werd in een mum van tijd van zijn nek verwijderd. Op volle toeren achter de Kaapse eenden aan, die als rare eigenschap hebben dat ze denken dat ze het kunnen winnen van een volleerd jachthond. Binnen een aantal seconden liep Mo, trots als een pauw, met zo'n grote nep kalkoen in de vang en was vastberaden deze aan de baas af te geven. Omdat de baas niet in de buurt was had mijn schoonmoeder dus een klein probleem. Een behulpzame voorbijganger heeft haar geholpen de hond de eend afhandig te maken. En toen op naar de vogelopvang… We hebben ondertussen vernomen dat de Kaapse knaap weer helemaal in orde is en binnenkort weer zijn intrek neemt in onze vijver.

Dan toch maar een echte kalkoen met kerst.

Geef een reactie