Weidmansheil

Ik kon 6, 7 en 8 januari eindelijk weer eens een keer op jacht, deze keer zonder Morpheus want ik vond het te koud om hem buiten in de kennel te laten slapen. Vrijdag rond 9 uur vertrokken en om 15:00 waren we ter plaatse. Even bijkletsen met de andere jagers en snel de juiste kleding aangetrokken voor een koude aanzit. Op basis van de windrichting besloot ik naar kansel 17 te gaan, dit is een kansel die gewoon op de grond staat, schuin tegenover kansel 16. De auto midden in het bos geparkeerd en te voet verder gegaan naar de kansel. Eenmaal op de plaats van bestemming snel alles in gereedheid gebracht, de veldkijker, het geweer en een flesje water voor de dorst. Toen ik eenmaal zat was het al 17:30 en begon het al aardig schemerig te worden. Het was de week voor volle maan en er lag voldoende sneeuw, alle ingrediënten voor een mooie aanzet waren aanwezig. We hadden het verzoek gekregen zoveel mogelijk het reeafschot te realiseren omdat er nogal wat reeën geschoten moesten worden. Rond 19:00 kreeg ik 2 reeën voor die ik aansprak als twee geiten, ik stak de loop van het geweer uit de kansel en schoot. Het ree viel ter plekke om en was meteen dood. Om het wildbraad niet verloren te laten gaan heb ik het ree meteen naar het jachthuis gebracht alwaar diverse andere jagers ook waren gearriveerd met hun afschot. We hadden die avond 5 reeën en daarmee was een mooi gedeelte van het afschot gerealiseerd. Normaal ga ik nog weer even terug naar de kansel, maar deze keer koos ik voor de warmte van de kachel en een lekker glaasje whisky.

Geef een reactie