VGP Training

Donderdag weer getraind in Duitsland, Mo en ik waren om half 6 in het veld en nadat Mo even lekker had kunnen uitrennen gingen we aan de slag. De afgelopen weken hadden we niets met de vos gedaan dus vandaag was reinaert aan de beurt. De vos in een omheind raster leggen, hond aan de voet en vanaf een meter of 15 inzetten. Mo sprong netjes over de omheining, apporteerde de vos en bracht hem netjes bij mij. Ook deze keer was het nog een klein vosje, een kilo of 4 schat ik zo. Deze oefening hebben we nog een aantal maal gedaan met vos en marter. De volgende oefening was een zweetspoor van 150 meter. Mo en ik beginnen al aardig routine te krijgen in dit zweetwerk; met hond aan de gewone lijn naar de aanschotplek, zweetriem (10 mtr) en halsband om en riem in volle lengte achter de hond leggen, gewone lijn af, hond afleggen. Voorjager de aanschotplek onderzoeken, 10 tot 20 meter het spoor volgen en via eigen spoor weer terug, hond ophalen en inzetten “zoek verwond”. Mo loopt al lekker rustig op het spoor en laat zich steeds minder afleiden door alle verleidingen die door ons op het spoor worden aangebracht (slepen met veer- en haarwild, kruisende zweetsporen). Al met al een geslaagd spoor en aan het einde lag een lekkere versnapering. De derde oefening was een sleepspoor met de vos, dit spoor was ongeveer 200 meter en bevatte nog geen haken. Zowel aan het zweetspoor als het sleepspoor gaat een klein ritueel vooraf, dit om de hond duidelijk te maken wat er van hem verwacht wordt; het zweetspoor moet hij langzaam, beheerst en aan de riem uitwerken en de sleep moet vlot en zelfstandig worden uitgewerkt. Bij het zweetspoor bestaat het ritueel uit het expliciet omdoen van de lange zweetriem met halsband, het onderzoeken van de aanschotplek en het afliggen. Bij de sleep wordt een dun touwtje gebruikt als lijn waardoor het lijkt alsof de hond los wordt voorgejaagd. Ik deed Mo het lijntje om zijn hals en hield beide uiteinden in mijn hand, met het commando “zoek verloren” liep ik met Mo een stukje van het spoor uit en toen hij eenmaal vast op het spoor zat liet ik een uiteinde van het touwtje los waardoor Mo zelfstandig het spoor kon vervolgen. Gerd, die het spoor getrokken had vertelde mij dat Mo het spoor prachtig uitwerkte maar toen hij eenmaal bij de vos was aangekomen eerst even ging kijken of er nog een konijntje te apporteren viel. Pas nadat hij van Gerd het commando “Apport” had gekregen pakte hij de vos op en bracht hem netjes bij mij. Nog even oefenen dus. De laatste oefening betrof steadyness; afliggen uit zicht met diverse schoten uit een hagelgeweer. Mo bleef prachtig liggen en de baas was tevreden 😉

Geef een reactie