Waidmannsheil

Vrijdagavond heb ik in Duitsland een hertekalf geschoten. Ik was om 16:00 het veld in gereden en zat om 16:20 op de kansel. Rond 17:45 zag ik op 300 meter een stuk roodwild in het bos lopen. Het stuk liep mijn kant uit maar kwam niet op het open veld. Ik kon het ondertussen wel al redelijk aanspreken, het was een smaldier of een groot kalf. Rond 18:15 kwam het de wei oplopen en nadat ik mijzelf er van overtuigd had dat het stuk alleen was heb ik het geschoten.

Zaterdag heeft mijn broer samen met zijn dochter twee reeën geschoten. Kayleigh was wel al vaker mee geweest op de kansel, maar had nog nooit een afschot mee gemaakt. Het eerste ree werd door mijn broer gespot en later geschoten, de tweede ree werd opgemerkt door Kayleigh en later ook door haar vader geschoten. Kayleigh is de een na jongste telg in onze familie en met haar acht jaar toont ze alle eigenschappen van een fanatieke jager. Ze herkent feilloos de prent van ree, das, vos, varken en edelhert in de modder en kijkt leergierig toe hoe het geschoten wild ontweid en verzorgd wordt. Een ding is zeker, er zullen niet veel meisjes van haar leeftijd zijn die de ervaring delen zoals deze twee samen.

Geef een reactie